Mijn naam is Iris.

Al jarenlang werk ik in de zorg, waar ik van dichtbij heb meegemaakt wat ziekte, verandering, rouw en afscheid met mensen doet. Niet alleen bij degene die het meemaakt, maar ook bij de mensen eromheen.

In die jaren heb ik gezien dat er vaak veel geregeld wordt…
maar dat er soms weinig ruimte is voor wat iemand écht voelt.

Voor het verhaal achter de situatie.
Voor de stilte.
Voor alles wat moeilijk onder woorden te brengen is.

En juist daar ligt voor mij de kern.

In mijn werk heb ik momenten meegemaakt die me zijn bijgebleven.

Momenten van verdriet, van machteloosheid, maar ook van verbinding.
Van er gewoon zijn, zonder iets op te hoeven lossen.

Ik heb gezien hoe groot het verschil kan zijn
als iemand zich écht gezien en gehoord voelt.

Niet omdat alles beter wordt,
maar omdat het niet meer alleen gedragen hoeft te worden.

Vanuit die ervaring is Irivita ontstaan.

Een plek waar ruimte is voor alles wat er is.

Zonder oordeel. Zonder haast.

Waar je niet hoeft uit te leggen waarom iets zwaar voelt.
En waar niets “goed” of “fout” is in hoe je ermee omgaat.

In mijn begeleiding werk ik rustig en persoonlijk.

Ik stel geen snelle oplossingen voor
en probeer niets te forceren.

In plaats daarvan kijk ik samen met jou
naar wat er speelt, wat je voelt en wat je nodig hebt.

Soms zit dat in praten.
Soms in stilte.
Soms in het samen kijken naar kleine dingen
die onverwacht veel impact hebben.

Wat je van mij kunt verwachten, is dat ik naast je sta.

Dat ik luister, ook naar wat je misschien nog niet zegt.
Dat er ruimte is voor twijfel, boosheid, verdriet of juist leegte.

En dat alles er mag zijn, precies zoals het is.

Mijn manier van werken is ontstaan uit mijn ervaring in de zorg,
maar ook uit mijn eigen kijk op het leven.

Ik geloof dat rouw en verlies niet iets is dat je moet “oplossen”.
Maar iets waar je je toe moet verhouden, op jouw manier en in jouw tempo.

En dat het daarin enorm kan helpen
als je iemand naast je hebt die met je meeloopt.

Afsluiting

Je hoeft het niet alleen te doen.